"ซื่อสัตย์ต่อวิชาชีพ มุ่งมั่นยึดหลักคุณธรรม"
บทความ
ขายฝากเป็นสัญญาซื้อขายชนิดหนึ่ง
24 Apr 2019 03:29pm

จดทะเบียนทำสัญญาขายฝากเฉพาะที่ดินไม่รวมสิ่งปลูกสร้าง ต่อมาทำสัญญาซื้อขายสิ่งปลูกสร้างกันเองในวันเดียวกันโดยไม่จดทะเบียนสัญญาซื้อขายสิ่งปลูกสร้างตกเป็นโมฆะ

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 456 ได้วางหลักว่า “การซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ถ้ามิได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เป็นโมฆะ...”
สัญญาขายฝากเป็นสัญญาซื้อขายชนิดหนึ่ง จึงต้องนำบทบัญญัติเรื่องซื้อขายมาใช้กับสัญญาขายฝากด้วย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องแบบของสัญญา  เรื่องหลักฐานการฟ้องร้องบังคับคดี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 456

ดังนั้นการทำสัญญาขายฝากสิ่งปลูกสร้างซึ่งเป็นอสังหาริมทรัพย์ หากไม่ได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่สัญญาย่อมตกเป็นโมฆะใช้บังคับไม่ได้

คำพิพากษาฎีกาที่ 120/2559
ตามหนังสือสัญญาขายฝากที่ดินที่จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ระบุว่า จำเลยขายฝากเฉพาะที่ดินไม่เกี่ยวกับสิ่งปลูกสร้างเลขที่ 252 ด้วย ซึ่งต้องแปลความว่าไม่รวมบ้านไม่มีเลขที่บ้านด้วย เพราะฉะนั้นการขายฝากสมบูรณ์เฉพาะที่ดินเท่านั้น แม้โจทก์จะอ้างว่าโจทก์กับจำเลยตกลงขายฝากที่ดินพร้อมบ้านสองหลัง คือบ้านเลขที่ 252 กับบ้านไม่มีเลขที่บ้านอีก 1 หลัง แต่พนักงานเจ้าหน้าที่แจ้งว่าจดทะเบียนขายฝากบ้าน 2 หลังดังกล่าวด้วยไม่ได้เพราะต้องประเมินราคาจึงจดทะเบียนขายฝากเฉพาะที่ดิน โจทก์กับจำเลยจึงได้ทำสัญญาซื้อขายบ้าน 2 หลัง เพิ่มเติมตามที่ตกลงกันตามหนังสือสัญญาซื้อขาย แต่สัญญาขายฝากเป็นสัญญาซื้อขายประเภทหนึ่งจึงต้องนำบทบัญญัติเรื่องซื้อขายมาใช้บังคับด้วย ซึ่ง ป.พ.พ. มาตรา 456 วรรคหนึ่ง กำหนดว่าการซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ต้องทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ มิฉะนั้นเป็นโมฆะ นอกจากนี้สัญญาขายฝากที่ดิน และสัญญาซื้อขาย ยังทำวันเดียวกันแสดงให้เห็นเจตนาชัดแจ้งว่าคู่สัญญาต้องการหลีกเลี่ยงค่าธรรมเนียม จึงเป็นนิติกรรมที่มีวัตถุประสงค์ขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน จึงเป็นโมฆะตาม ป.พ.พ. มาตรา 150 อีกด้วย ดังนั้นโจทก์ไม่อาจอ้างว่าบ้านทั้งสองหลังตกเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์โดยหลักส่วนควบได้ โจทก์ไม่มีกรรมสิทธิ์ในบ้านทั้งสองหลัง

บทความ
    ติดต่อผ่านทางโซเชียลเน็ตเวิร์ค